| تبليغات | X |
سلام.باز هم از نظراتتون ممنونم.باز خوبه اين وبگذر آمار رو ثبت ميكنه وگرنه نااميد ميشدم.اينم از شعر كلاسيك بعدي:
مثنوي ملّانا!
«مدتي اين مثنوي تأخير شد»
اي حسام الدين! كجايي؟ دير شد!
قصّه بايد گفت، امّا قصه كو؟گر تو مي داني، بيا، بنشين، بگو
شرح معني مي دهم، احسنت! زه!گر تو بهتر مي دهي شرحش، بده
يا به قول شاعر شيرين سخن«گر تو بهتر مي زني، بستان، بزن!»
تا كه احساسم بياباني شدهشعرهايم بند تنباني شده!
سوز و ساز من ز جاي ديگر استاي برادر! وضع من خر تو خر است
من چه گويم؟ بشنو از باباي منداستان خواستگاريهاي من
تا كه اشكم ريخت در اين راستاشعرهايم آبكي شد اي فتي!
اي حسام الدّين كلينكسي بيارتا بگويم داستاني گريه دار***
بود در اقصاي «جابلقا» كسيبود سنّ و سال او نزديك «سي»
مبتلا چون ما به دردي لاعلاجداشت در سر، آرزوي ازدواج
از تكاپو، گوي توفيقي نبردعاقبت هم طفلكي ناكام مرد
بي عروسي، بي پلو، بي «ريم، دارام»«پس سخن كوتاه بايد، والسلام!»***
گر كني تحقيق، در اين داستان«در حقيقت، نقد حال ماست، آن»
اي حسام الدّين! بگو با آن عزبازدواج المرء احلي من رطب!
مثنوي با اين قشنگي ساختيمكك به تنبان شما انداختيم!
حال، اي نابردگان از عمر، كاماين شما و اين وزيران عظام
گر شما هم نسبتاً مثل منيددست اندر دامن ايشان زنيد
تا بيابان شما بستان شودخانه هاتان «ازدواجستان» شود!
