حضور حضرت منيژه خاتون* چطوره حال بچه گربه هاتون؟
برای آن دهان و چشم و ابرو* هميشه بنده بوده ام دعاگو
زبس که رفته عشق توی قلبم * نوشتم اسمتونو روی قلبم
خدا گواهه تا شما نيايين * از تو گلوم غذا نميره پايين
شبا همش ياد شما ميکنم * ميرم به آسمون نيگا ميکنم
شما رو مثل ماه ميکشم هی* شبا هميشه آه ميکشم هی
کسی خبر نداره از قضايا* نه جی جی و نه مامی و نه پاپا
به جای« ماريا کری» و« گوگوش» * نوار گريه دار ميکنم گوش
: « قشنگترين پيرهنتو تنت کن * تاج سر سروری تو سرت کن
چشماتو مست کن همه جارو بشکن * الا دل ساده و عاشق من»
دلم ميخواد که از سر محبت * به عشق من بدين جواب مثبت
بگين «بله» وگرنه دلگير ميشم * تو زندگی دچار تاُ خير ميشم
اگه جواب نه بياد تو نامه ت * خلاصه قهر، قهر تا قيامت!
فدای اون که« نه» نميگه ميشم* عاشق يک دختر ديگه ميشم
تو بی لياقتی اگه بگی «نه»* اند حماقتی اگه بگی «نه»
ببين تو آينه، آخه اين چه ريخته؟* مثل تو صد تا توی کوچه ريخته !
تو خانمی؟ تو خشگلی؟ چه حرفا!!!....* حرف زياد نزن برو بينيم باااا... ****
بشين عزيز پرت و پلا نگو مرد* اين مدلی نميشه عاشقی کرد
تو هر دلی يه عشق موندگاره* آدم که بيشتر از يه دل نداره
درسته، ديگه توی شهر ما نيست*دلی که مثل کاروانسرا نيست
بازم همون دلای بچگی مون! دلای با صفای بچگی مون!
يه چيز ميگم ايشالا دلخور نشين: قربون اون دلای تک سرنشين!!!
![]()
این شعر از اولین شعر های آقای زروییه به همین دلیل بعضی جاهاش کمی لنگ میزنه.البته ایشان با کلمات خوب بازی کرده.